หลายวันต่อมา ผู้จัดการสาขาก็มาหาผมที่โรงแรมซึ่งพักอยู่
「เคานต์เมกิสมาถึงวันนี้แล้ว คุณจะเข้าพบได้วันนี้หรือพรุ่งนี้ จะเลือกวันไหนครับ」
「มาถึงแล้ว? หมายความว่าตอนนี้เขาอยู่ในเมืองเหรอ」
ผมนึกว่าพอเป็นการพบขุนนาง ฝ่ายผมจะต้องเดินทางไปหาเขาเสียอีก อีกอย่าง ตอนนี้เอเลียก็ยังไม่ปลอดภัยเต็มที่
ดีมอนเวนอมคงสลายไปเองหลังจากผมฆ่าเอ็มเพอเรอร์โอเกอร์แล้ว เพราะฉะนั้นมอนสเตอร์น่าจะไม่แข็งแกร่งหรือดุร้ายกว่าปกติอีก แต่ช่วงนี้พวกมอนสเตอร์ที่หนีออกจากป่าใหญ่แห่งเอเลียน่าจะกำลังทยอยกลับถิ่นเดิม ข้างนอกจึงยังไม่ค่อยปลอดภัยนัก
「ดูเหมือนท่านจะถือโอกาสนี้มาเยี่ยมเมืองด้วยครับ คงอยากตรวจดูสภาพของเมืองด้วยตัวเอง」
「…อย่างนี้นี่เอง」
โชคดีที่มีผู้เสียชีวิตเฉพาะบนถนนกับในป่า ตัวเมืองไม่ได้รับความเสียหาย เคานต์คงมาเพื่อดูให้เห็นกับตาตัวเอง
「เข้าใจแล้ว ผมอยากพบเขาให้เร็วที่สุด」
「ได้ครับ ผมจะไปเรียนให้ท่านทราบ คิดว่าท่านคงพบคุณทันที เพราะฉะนั้นไปรอที่กิลด์ไว้จะดีกว่า」
「เดี๋ยวก่อน ผมมีเรื่องอยากถาม」
「เรื่องอะไรครับ」
「เวลาคุยกับเขา ผมควรพูดให้สุภาพไหม」
นี่เป็นเรื่องสำคัญมาก นักผจญภัยในโลกนี้ไม่ใช้คำพูดสุภาพเวลาคุยกัน แต่ถ้าพูดแบบนั้นต่อหน้าขุนนางก็ดูจะไม่เหมาะ ผมจึงถามไว้ก่อน
「ไม่จำเป็นครับ พูดเหมือนปกตินั่นแหละ ถ้านักผจญภัยพูดสุภาพกลับจะชวนให้สงสัย นักผจญภัยแรงก์สูงต่อให้คุยกับเชื้อพระวงศ์ก็ยังพูดตามปกติครับ」
ดูเหมือนนักผจญภัยจะเป็นแบบนั้นกันจริง ๆ
◇
ครู่ต่อมา ขณะที่ผมรออยู่ในห้องรับรองของกิลด์ ผู้จัดการสาขาก็เปิดประตูเข้ามา
「ท่านเคานต์เมกิสครับ คนนี้คือนักผจญภัยเอลด์」
「เธอคือเอลด์สินะ ขอบคุณมากที่ช่วยเมืองเอเลียเอาไว้」
「เรื่องอพยพทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะคุณออกหน้าปกป้องพวกเราที่มีอาชีพชั้นด้อยใช่ไหมล่ะ ผมช่วยไว้ก็เป็นเรื่องธรรมดา」
「ความขัดแย้งระหว่างผมกับคาร์ดินัลจอร์จิสเกิดจากความตั้งใจของผมเอง ผมไม่อยากให้ประชาชนต้องเข้ามาพัวพัน เพราะฉะนั้นผมต้องขอบคุณเธอ」
「ไม่เป็นไร ผมเองก็ได้ของดี ๆ แถมยังได้เงินรางวัลก้อนโตด้วย」
หลายวันที่ผ่านมานี้เป็นช่วงทำเงินชั้นดี มีมอนสเตอร์แข็งแกร่งซึ่งเป็นเป้าหมายของคำร้องปราบออกมาเต็มไปหมด
「การมอบรางวัลให้เหมาะสมเป็นเรื่องสมควรอยู่แล้ว เธอคู่ควรกับมันหลังจากทุ่มเทไปมากขนาดนั้น ผมอยากมอบเงินให้เพิ่มด้วย แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้ไม่มีเงินสดอยู่ในมือ จะว่าอะไรไหมหากผมจ่ายเป็นสิ่งของแทน」
「จ่ายเป็นสิ่งของเหรอ」
ได้ยินว่าเคานต์กำลังสูญเสียดินแดนจากการต่อสู้กับเหล่าขุนนางฝ่ายคาร์ดินัล เพื่อชดเชยส่วนนั้น เขาคงใช้ทรัพย์สินส่วนตัวไปจนไม่มีเงินเหลือ แต่จ่ายเป็นสิ่งของนี่หมายถึงอะไรนะ
「ใช่ ผมมีเงินสดไม่มาก แต่ยังมีอัญมณีล้ำค่าอยู่บ้าง ถ้ามีชิ้นไหนที่ต้องการก็เลือกไปได้เลย」
เขาพูดพลางนำหีบใบเล็กออกมาวางตรงหน้า
ผมชะโงกดูข้างใน แต่ทั้งหมดเป็นเพียงอัญมณีธรรมดา แม้จะขายได้ราคาดี แต่ไม่มีชิ้นไหนที่อยากได้เป็นพิเศษ…
พอลองพิจารณาทีละชิ้น ก็มีชิ้นหนึ่งสะดุดตา
「ผมขอชิ้นนี้ได้ไหม」
ผมชี้ไปยังก้อนหินสีแดงหม่นซึ่งวางอยู่ตรงมุมหนึ่งของหีบ
มันดูไม่เหมือนอัญมณีมีค่าเลย…แต่ที่จริงคือวิสดอมสโตน
ไม่คิดเลยว่าจะได้มาอีกก้อน แบบนี้ก็สร้างไอเทมเพิ่มพลังสกิลได้สองชิ้นแล้ว ไว้ค่อยคิดทีหลังว่าจะเพิ่มพลังสกิลไหน
「แน่ใจหรือว่าจะเอาชิ้นนั้น ผมว่าไม่น่าจะมีค่ามากนักนะ」
เคานต์ถามพลางมองอัญมณีสีหม่น บางทีคนในโลกนี้อาจเห็นวิสดอมสโตนเป็นเพียงอัญมณีคุณภาพต่ำ คราวหน้าเวลาไปเมืองใหญ่ ผมน่าจะลองแวะดูร้านขายอัญมณี อาจเจอของมีค่าก็ได้
「อือ ชิ้นนี้ก็พอแล้ว」
「เข้าใจแล้ว ถ้าอย่างนั้นรับชิ้นนั้นไปเป็นรางวัลเพิ่มเติมได้เลย」
เขาพูดพลางยื่นวิสดอมสโตนให้ผม
ได้ของดีจากที่คาดไม่ถึงเสียแล้ว