เก่งเกมเกิดใหม่เป็นปราชญ์สุดแกร่งในต่างโลก

ตอนที่ 85

ได้เวลาทดลอง

「เอาละ ถ้ามีพื้นที่ที่เบลลาดอนนาขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก มากพอจะผลิตโพชันได้หนึ่งพันขวดต่อปี อำนาจของคาร์ดินัลจอร์จิสก็จะอ่อนแอลงใช่ไหม」

「ไม่เคยมีใครค้นพบสถานที่แบบนั้น」

「สมมติว่ามีอยู่ก็แล้วกัน」

เคานต์เมกิสครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

「…ใช่ จอร์จิสวางอำนาจและมีศัตรูอยู่มาก แต่เขาบีบให้คนเหล่านั้นต้องปิดปากเงียบได้ เพราะแทบจะผูกขาดการผลิตโพชัน หากมีคนอื่นจัดหาโพชันได้เป็นจำนวนมาก เขาก็คงรักษาอำนาจที่มีอยู่ไม่ได้」

「เข้าใจแล้ว ถ้าคนจากฝ่ายต่อต้านจอร์จิสค้นพบสถานที่แบบนั้น อย่างเช่นคุณ…ฝ่ายของคุณก็จะขยายตัวอย่างรวดเร็ว ถูกไหม」

「หากเป็นเช่นนั้น ขุนนางที่ไม่พอใจคาร์ดินัลอยู่แล้วก็จะยินดีเข้าร่วมกับพวกเรา และเราจะมีโอกาสชนะ」

「ตามนั้น นั่นแหละจุดอ่อนของจอร์จิส」

เคานต์เมกิสทำหน้างุนงง

「เธอคิดจะค้นหาสถานที่ที่เบลลาดอนนาขึ้นอยู่เป็นจำนวนมากจริง ๆ หรือ หากหาได้ง่ายขนาดนั้น ก็คงถูกค้นพบไปนานแล้ว!」

「แม้แต่ผมก็รู้ว่าสถานที่แบบนั้นไม่มีอยู่」

เดิมทีเบลลาดอนนาไม่ได้ขึ้นเองตามธรรมชาติ ผมมั่นใจว่าแม้แต่แหล่งที่ศาสนจักรควบคุมอยู่ก็คงมีไม่มากนัก แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญ

「ถ้าอย่างนั้นเราก็ไม่มีอะไรใช้ต่อกรกับคาร์ดินัลจอร์จิส」

「ไม่ใช่ ถ้าสถานที่แบบนั้นไม่มี เราก็แค่สร้างมันขึ้นมา」

「อย่าบอกนะว่า…เธอหมายถึงการเพาะปลูกขึ้นเองหรือ」

「ใช่แล้ว」

เคานต์เมกิสเพียงส่ายหน้า

「เป็นไปไม่ได้ เหล่านักวิจัยศึกษาวิธีเพาะปลูกเบลลาดอนนามาหลายร้อยปีแล้ว แต่ยังไม่เคยสำเร็จ」

「วิธีของพวกเขาคงไม่ดีเท่าไร」

ใน BBO โพชันไม่มีค่าเลย ไม่ใช่เพราะเบลลาดอนนาขึ้นเองตามธรรมชาติอย่างอุดมสมบูรณ์ แต่เป็นเพราะสามารถเพาะปลูกได้ หากมีไร่ขนาดใหญ่ ก็ผลิตโพชันได้หนึ่งแสนหรือแม้แต่หนึ่งล้านขวด

แต่มันมีลูกเล่นอยู่ หากไม่รู้ลูกเล่นนั้น ต่อให้ลองกี่ครั้งก็ปลูกเบลลาดอนนาไม่ได้แม้แต่ต้นเดียว แต่ถ้ารู้วิธีก็เป็นเรื่องง่าย เพราะมันโตเร็ว จึงรับประกันปริมาณผลผลิตมหาศาลได้

เคานต์เมกิสดูไม่เชื่อคำพูดของผม ซึ่งก็เข้าใจได้ ถ้าผมเป็นเขา แล้วจู่ ๆ มีนักผจญภัยมาบอกว่า “ผมปลูกพืชสมุนไพรล้ำค่าที่ไม่มีใครปลูกได้!” ก็คงคิดว่าอีกฝ่ายแค่คุยโวเหมือนกัน วิธีทำให้เขาเชื่อเร็วที่สุดคือแสดงให้เห็น

「ผมขอเวลาแค่หนึ่งสัปดาห์ ส่วนพื้นที่เพาะปลูกก็สร้างไว้ลึกเข้าไปในภูเขาได้ ผมอยากลองดู ขอสักหน่อยได้ไหม เมล็ดที่เหลือจากการผลิตโพชันน่าจะยังมีอยู่ใช่ไหม」

เคานต์เมกิสครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้า

แต่ไม่ใช่ว่าเขาเชื่อว่าผมจะปลูกเบลลาดอนนาได้จริง ๆ เมล็ดพวกนั้นแทบไม่มีค่า จึงน่าจะคิดว่าไหน ๆ ก็ไม่มีอะไรต้องเสีย ลองดูก็ไม่เป็นไร

แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว พอผมนำเบลลาดอนนาที่ปลูกได้กลับมา เขาก็จะเข้าใจเอง

「ขอบคุณ อีกหนึ่งสัปดาห์ผมจะกลับมา」

ผมพูดแล้วออกจากห้องรับรอง

เอาละ ได้เวลาสนุกกับการปลูกพืชสมุนไพรแล้ว

← ตอนที่ 1 สารบัญ ตอนที่ 86 →