“ไม่เคยมีกรณีเช่นนี้มาก่อน การประเมินรางวัลจึงต้องใช้เวลาสักหน่อย ขอฝากเขานี่ไว้ก่อนได้ไหม? มันเป็นมอนสเตอร์ที่ไม่เคยถูกโค่นมาก่อน เราจึงยังไม่มีข้อกำหนดว่าจะใช้ชิ้นส่วนใดเป็นหลักฐานการสังหาร แต่ถ้าเป็นมังกร ปกติก็ใช้เขานั่นแหละ แน่นอนว่าฉันจะคืนให้ภายหลัง”
“ได้ค่ะ”
“ขอบคุณที่สังหารมอนสเตอร์แรงก์ S ซึ่งเป็นต้นเหตุของสแตมพีดที่อาจเกิดขึ้น และปกป้องเมืองเอาไว้ ฉันเชื่อว่าผลงานครั้งนี้คู่ควรกับการเลื่อนเป็นแรงก์ A... ไม่สิ แรงก์ S น่าเสียดายที่ฉันไม่มีอำนาจเลื่อนเธอเป็นแรงก์ S คงต้องรอผลการประชุมของเหล่าผู้บริหาร”
ผู้จัดการพูดพลางก้มศีรษะให้ไมเลีย
เท่านี้ผมก็ผลักผลงานให้ไมเลียรับไปได้สำเร็จ อยากให้เธอได้เป็นขุนนางโดยเร็วจริง ๆ
◇
“เหนื่อยหน่อยนะ ดูเหมือนจะผ่านไปได้ด้วยดี”
“แต่ฉันรู้สึกผิดมากเลยที่ต้องแอบอ้างผลงานของเอลด์”
“ถึงผมจะรับผลงานเองก็ไม่มีใครเชื่อหรอก มังกรสายฟ้าผ่าปฐพีคงไปสู่สุคติได้ เมื่อรู้ว่าเราไม่ได้ฆ่ามันอย่างสูญเปล่า”
“ก็คงอย่างนั้น... แต่ยังไงฉันก็คิดว่าแปลกอยู่ดีที่เอลด์เป็นแค่แรงก์ D ทั้งที่ฆ่ามอนสเตอร์แรงก์ S ตัวคนเดียวได้แท้ ๆ”
“คงเพราะผมถูกมองว่าเป็นโนวิซนั่นแหละ ถึงจะได้รับการเสนอชื่อให้เลื่อนเป็นแรงก์ C แล้ว แต่ยังต้องรอผล ถ้าพวกเขายอมรับอาชีพที่แท้จริงของผมก็คงดี ตอนนี้คงต้องค่อย ๆ ไต่แรงก์ไปตามวิธีปกติ”
ไมเลียเงียบไปครู่หนึ่ง
“ต่อไปเอลด์วางแผนจะทำอะไรเหรอ?” เธอถาม
“นั่นสินะ... ผมอยากแข็งแกร่งขึ้น ถ้ามีสถานที่ที่มอนสเตอร์แข็งแกร่งพอประมาณก็คงดี ป่าแห่งความตายตรงตามเงื่อนไขนั้นพอดีเลย”
เมื่อเรดบอสถูกกำจัด มอนสเตอร์จะไม่ปรากฏตัวในบริเวณนั้นไปพักหนึ่ง คงคิดได้ว่าตอนนี้ผมใช้ป่าแห่งความตายเป็นสถานที่ล่าไม่ได้แล้ว
“ฉันไม่เคยเจอใครเรียกมอนสเตอร์ในป่าแห่งความตายว่า ‘แข็งแกร่งพอประมาณ’ มาก่อนเลย ในเขตอันตรายนั่นแทบไม่มีมอนสเตอร์ระดับนั้นด้วยซ้ำ”
“แต่ไมเลียเองก็เริ่มคิดแบบเดียวกันแล้วไม่ใช่เหรอ?”
เธอเงียบไปอีกครั้ง
“…อาจจะจริงอย่างที่พูดก็ได้” ไมเลียพึมพำ
“ถ้ารู้วิธีต่อสู้อย่างถูกต้องและใช้สกิลเป็น ที่นั่นก็ไม่ต่างจากการเดินเล่นในสวนหรอก... แต่ไมเลียยังแข็งแกร่งขึ้นได้อีกนะ”
ตอนนี้ผมอยู่เลเวล 25 อย่างน้อยก็น่าจะพอต่อสู้ได้ดีแล้ว แต่โลกนี้เต็มไปด้วยอันตราย
หากเกิดเรื่องอะไรขึ้น ผมไม่แน่ใจว่าตัวเองในสภาพปัจจุบันจะรับมือไหวหรือเปล่า ที่ฆ่ามังกรได้ก็เพราะต่อให้มันทรงพลังแค่ไหน มันก็เป็นมอนสเตอร์ที่โค่นได้ง่าย หากต้องเจอกับศัตรูที่แข็งแกร่งจริง ๆ ตามมาตรฐานของ BBO ด้วยพลังในตอนนี้ ผมคงทำอะไรไม่ได้เลย
“อืม... สรุปว่าเอลด์อยากไปสถานที่ที่มีศัตรูแข็งแกร่งสินะ?”
“ใช่”
ไมเลียครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะมีท่าทีเหมือนนึกอะไรขึ้นได้
“ถ้าอย่างนั้น ป่าใหญ่แห่งเอเลียเป็นไง?”
“ป่าใหญ่แห่งเอเลียเหรอ? เป็นเขตอันตรายเหมือนป่าแห่งความตายหรือเปล่า?”
“ไม่ใช่หรอก เป็นแค่ป่าขนาดใหญ่ธรรมดา แต่ช่วงหลังมีมอนสเตอร์แข็งแกร่งปรากฏตัวขึ้นเป็นจำนวนมากจนกลายเป็นปัญหา”
มอนสเตอร์ระบาดอย่างผิดปกติ สาเหตุของมันอาจทำให้สถานการณ์อันตรายเกินกว่าจะเข้าใกล้ หรือเลวร้ายถึงขั้นที่ผมในเลเวลปัจจุบันรับมือไม่ไหว
“สถานการณ์ยังไม่ถึงขั้นฉุกเฉินเหรอ?”
“มอนสเตอร์พวกนั้นแข็งแกร่งก็จริง แต่ไม่ออกจากป่า ตอนนี้เลยยังปลอดภัยอยู่ ถ้าพวกมันเอาแต่อยู่ข้างใน ก็ปล่อยไว้แบบนั้นได้”
“ว่าแต่ มอนสเตอร์ที่ปรากฏตัวเป็นพวกไหนเหรอ?”
เราพอคาดเดาสาเหตุของการระบาดได้จากชนิดของมอนสเตอร์ หากฟังแล้วนึกอะไรไม่ออก ก็ต้องสันนิษฐานไว้ก่อนว่าอาจอันตรายเกินไป แบบนั้นผมไม่เข้าใกล้แน่
“ฮังกรีโอเกอร์ แข็งแกร่งกว่ามอนสเตอร์ในป่าแห่งความตายเล็กน้อย ตอนเริ่มระบาดมีคนตายมากมาย แต่ตอนนี้ไม่มีผู้เสียชีวิตแล้ว เพราะไม่มีใครเข้าไปในป่าอีก”
ผมโล่งใจขึ้นมา สาเหตุที่ฮังกรีโอเกอร์ระบาดนั้นคาดเดาได้ง่าย เป็นไปได้มากว่าในป่ามีบอสเผ่าโอเกอร์อยู่ ถ้าอย่างนั้นก็ต้องเป็นคิงโอเกอร์หรือไม่ก็เอ็มเพอเรอร์โอเกอร์
ด้วยเลเวลปัจจุบัน ผมน่าจะจัดการคิงโอเกอร์ได้... แต่เอ็มเพอเรอร์โอเกอร์ยังเกินกำลังไปสักหน่อย มันเป็นมอนสเตอร์ประเภทปีศาจ สเตตัสไม่ได้สูงมากนัก แต่แลกมาด้วยสติปัญญาและความระมัดระวังอย่างยิ่ง เรียกได้ว่าตรงข้ามกับมังกรสายฟ้าผ่าปฐพีโดยสิ้นเชิง
มันคือศัตรูประเภทที่ผมรับมือได้ไม่ดีในตอนนี้ ถ้าต้องปะทะซึ่งหน้ากับมอนสเตอร์ระดับบอส ผมแพ้แน่
ไม่ว่าอย่างไร มันก็ไม่ใช่ประเภทที่จะออกจากป่า ฮังกรีโอเกอร์ให้ EXP มหาศาล และถ้าบอสเป็นคิงโอเกอร์ ผมก็จะได้วัตถุดิบที่ต้องการที่สุดในตอนนี้ด้วย ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวเลย
“รู้ขนาดของการระบาดไหม?”
“ตามรายงานของกิลด์ คาดว่ามีประมาณห้าร้อยตัว”
ถ้าอย่างนั้นต้องเป็นคิงโอเกอร์แน่ หากเป็นเอ็มเพอเรอร์โอเกอร์ ปกติแล้วจะมีฮังกรีโอเกอร์อยู่มากกว่าห้าพันตัว
“ตกลง ตามนี้แหละ จุดหมายต่อไปของผมคือป่าใหญ่แห่งเอเลีย”