มุมมองของเอลด์
ดูเหมือนผมจะทำสำเร็จ
เวลาผ่านไปราวครึ่งวันนับตั้งแต่ต่อสู้กับคาร์ดินัลจอร์จิส หลังขานชื่อ “เชนจ์โคออร์ดิเนตส์” ผมก็หายไปจากสนามต่อสู้และซ่อนตัวอยู่ใต้ดิน
ไม่ใช่ว่าผมร่ายเวทเคลื่อนย้ายพลาดจนลงเอยด้วยการถูกฝังอยู่ในดิน ตั้งแต่แรกแล้ว เวทเชนจ์โคออร์ดิเนตส์ไม่ได้มีอยู่จริงเสียด้วยซ้ำ
“เอิร์ธไฮด์ ยกเลิก”
พื้นดินรอบตัวเคลื่อนไหว พาผมกลับขึ้นสู่ผิวดิน มองไปรอบ ๆ ก็ไม่เห็นใคร ตอนนี้ผมอยู่กลางป่าซึ่งเป็นสถานที่ที่ต่อสู้กับจอร์จิส ความจริงผมหนีไปไหนไม่ได้เลย เพียงใช้เอิร์ธไฮด์ เวทที่ฝังร่างลงใต้ดินลึกราวหนึ่งเมตรเท่านั้น
หากพวกเขาวางกำลังรักษาความปลอดภัยที่นี่หลังการต่อสู้ ผมคงต้องฝ่าออกไปอีกครั้ง แต่การที่สถานที่แห่งนี้ว่างเปล่าหมายความว่า ผมทำให้คาร์ดินัลคิดว่าใช้เวทเคลื่อนย้ายได้สำเร็จ หรือไม่เขาก็คิดว่าผมเป็นภาพลวงตา ไม่ว่าจะอย่างไหน ผลลัพธ์ก็เหมือนกัน
ผมเริ่มวิ่งกลับไปยังที่พักของเคานต์เมกิส เวลาผ่านไปมากกว่าหนึ่งวันแล้วนับจากโจมตีแท่นพิธี คนที่รับผิดชอบการรักษาความปลอดภัยน่าจะเริ่มเหนื่อยล้ากันแล้ว ส่วนผมพักอยู่ใต้ดินมาตลอด ทั้งกำลังกายและมานาจึงฟื้นคืนมา หากตอนนี้บังเอิญเจอจอร์จิสหรือลูกน้อง ผมก็ไม่มีทางแพ้
เรียกได้ว่าเป็นชัยชนะอย่างสมบูรณ์แบบ
ผมฆ่าคาร์ดินัลจอร์จิสไม่ได้ แต่นั่นก็อยู่ในความคาดหมาย ตอนนี้ปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่น่าจะดีกว่า อย่างไรเสีย ชัยชนะของเราก็แน่นอนแล้ว
“คุณเอลด์! ยังมีชีวิตอยู่! พวกเราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะจู่ ๆ คุณก็หายตัวไป” พนักงานคนหนึ่งพูดทั้งน้ำตาคลอ
ผมกลับมาถึงสำนักงานบริษัทเมกิสอย่างปลอดภัย มีเจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหารเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่าผมแทรกซึมเข้าไปในเขตปกครองของคาร์ดินัล ผมคิดว่าการหายไปอย่างกะทันหันคงทำให้เกิดความวุ่นวายอยู่บ้าง แต่ดูเหมือนพวกเขาจะคิดว่าผมตายแล้วเสียด้วยซ้ำ
“ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วง ช่วยบอกเคานต์ทีได้ไหมว่าผมกลับมาแล้ว?”
“ด-ได้ครับ!”
พนักงานคนนั้นเข้าไปด้านใน ผ่านไปไม่กี่นาทีก็กลับออกมา พร้อมกับถือกุญแจดอกใหญ่
“ท่านเคานต์กำลังรออยู่ด้านในครับ”
“อือ ขอบคุณ”
ผมเดินตามพนักงานไป เมื่อประตูเปิดออก เคานต์เมกิสกับมาร์ควิสไมอาร์ก็ออกมาต้อนรับ
“ผมไม่คิดเลยว่าคุณจะกลับมาได้จริง ๆ ดูจากสีหน้าแล้วคงทำสำเร็จสินะ” มาร์ควิสกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
สมกับเป็นขุนนาง เขาเชี่ยวชาญในการอ่านสีหน้าของผู้คน
“ดีใจที่กลับมานะ ผมรู้อยู่แล้วว่าเอลด์ต้องทำสำเร็จ ไม่ได้เป็นห่วงเลยสักนิด”
ดูเหมือนเคานต์เมกิสจะเชื่อมั่นในความสามารถของผมเหมือนกัน ก่อนหน้านี้ตอนพยายามห้ามอย่างสุดกำลังกลับดูไม่เป็นแบบนั้นเลยก็เถอะ
“ผมจำได้คลับคล้ายคลับคลาว่า มีใครบางคนไปโบสถ์เพื่อสวดภาวนาทุกสามสิบนาที จนถูกลูกน้องคนหนึ่งตำหนิด้วยนะ” ไมอาร์พูดแทรก
“เอ่อ ผมจะขอบคุณมากถ้าท่านไม่พูดถึงเรื่องนั้น…” เคานต์พึมพำ
ขอถอนคำพูด เขาไม่ได้เชื่อมั่นในตัวผมเลย การสวดภาวนาทุกสามสิบนาทีหมายความว่าแทบไม่ได้ทำงาน ถึงอย่างนั้น การมีใครสักคนเป็นห่วงเราถึงขนาดนี้ก็ไม่ได้รู้สึกแย่เหมือนกัน
ผมหัวเราะเจื่อน ๆ ก่อนหยิบไอเทมเวทออกมา
“นี่คือไอเทมเวทที่ผมใช้บันทึกภาพ ช่วยตรวจสอบทีได้ไหมว่าผมบันทึกมาได้จริงหรือเปล่า?”
“แน่นอน”
มาร์ควิสรับไอเทมเวทไปและใช้งานอย่างระมัดระวัง จากนั้นภาพหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเหนือโต๊ะ
มันเป็นภาพบันทึกพิธีที่หยาบ แต่เห็นได้ชัดเจน ทาสอาชญากรซึ่งได้รับบาดเจ็บถูกนำมาสังเวยบนแท่นพิธี แล้วภูตชั่วร้ายก็ลงมา กระทั่งช่วงที่เบลลาดอนนาเบ่งบานก็ถูกบันทึกเอาไว้
“ยอดเยี่ยมมาก ใช้เป็นหลักฐานได้อย่างสมบูรณ์แบบ” มาร์ควิสกล่าวพลางใช้งานไอเทมเวทต่อ ทำให้วัตถุคล้ายก้อนหินห้าก้อนถูกปล่อยออกมาจากอุปกรณ์
“พวกเราจะเก็บไว้คนละก้อน”
“นี่คืออะไร?”
“ภาพบันทึกนั้นถูกเก็บไว้ในหินแต่ละก้อน ผมจะเก็บไว้หนึ่งก้อน หากมีใครฆ่าผมแล้วชิงหินไป หลักฐานก็จะไม่ถูกทำลายจนหมด เพราะพวกคุณยังมีสำเนาอยู่ด้วย”
เข้าใจแล้ว อุปกรณ์นี้มีฟังก์ชันสำรองข้อมูลด้วยสินะ หากมีเวลาติดตั้งฟังก์ชันแบบนั้น อย่างน้อยก็น่าจะทำให้มันไม่ปล่อยมานารั่วไหลออกมาด้วย แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดีแล้ว คงไม่เป็นไรหรอก