ได้เวลาอาละวาดแล้ว
ผมแอบเข้ามาในเขตปกครองของคาร์ดินัลจอร์จิสซึ่งใช้ประกอบพิธี เพื่อเปิดโปงการกระทำอันชั่วร้ายของเขา ผมฝ่าแนวรักษาความปลอดภัยอันแน่นหนาและบันทึกภาพพิธีจริงเอาไว้ได้สำเร็จ แต่แล้วสัญญาณเตือนก็ดังขึ้นพร้อมกับมีลำแสงส่องมายังจุดที่ผมอยู่ แสดงว่าพวกเขาระแวดระวังไอเทมเวทบันทึกภาพมาตั้งแต่แรก
มานาอินวิซิบิลิตีทำให้พวกเขามองไม่เห็นตัวผมก็จริง แต่อุปกรณ์เตือนภัยกลับชี้มายังตำแหน่งนี้พอดี สภาพจึงไม่ต่างจากถูกพบตัว ศัตรูเริ่มเคลื่อนไหวอย่างเร่งรีบเพื่อจับกุมผม
พวกเขามีมากกว่าหนึ่งร้อยคน ผมต้องหาทางฝ่าคนเหล่านั้นทั้งหมดไปเพียงลำพัง
ถึงอย่างนั้น ผมกลับไม่รู้สึกสิ้นหวัง ตรงกันข้าม ยังคิดด้วยซ้ำว่าน่าจะจัดการได้ง่าย ๆ ถึงเวลาทุ่มสุดตัวแล้ว
「เมจิกแบร์ริเออร์ กางเต็มกำลัง!」
ศัตรูให้ความสำคัญกับการสร้างบาเรียเหนือการโจมตีผม เพราะตราบใดที่บาเรียยังอยู่ พวกเขาก็แค่กรูกันเข้ามารุมผมได้
เป็นความคิดที่ไม่เลว เนื่องจากมองไม่เห็นผม พวกเขาจึงอาจโจมตีพลาด แต่การกระทำเช่นนั้นกลับเปิดโอกาสให้ผมโต้กลับ หลังจากกางบาเรียเสร็จจนถึงตอนที่พวกเขาจะยิงเวทใส่ผม มีเวลาอยู่สามวินาที ในการต่อสู้ สามวินาทีนั้นนานเกินไป
พวกเขาคงรู้อยู่แล้วว่าจะต้องมีคนตายอยู่บ้าง ต่อให้ผมสังหารไปได้ไม่กี่คน ก็เป็นเพียงส่วนน้อยเมื่อเทียบกับจำนวนศัตรูทั้งหมด แถมทันทีที่ผมโจมตี พวกเขาก็จะพบตัวผมและกรูกันเข้ามารุมได้ทันที
ผมเข้าใจว่าทำไมพวกเขาถึงเลือกใช้วิธีนี้ พวกเขาไม่ต้องการเหลือโอกาสให้ผมหนีแม้แต่น้อย คงได้รับการฝึกให้ตอบสนองเช่นนี้ทันทีที่ตรวจพบไอเทมเวทบันทึกภาพ
ไม่มีใครขัดคำสั่ง ทุกคนทำตามที่ซักซ้อมมาอย่างเคร่งครัด แสดงให้เห็นว่าพวกเขามีฝีมือแค่ไหน แต่นั่นเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาด
ถ้ามองไม่เห็นผม ก็ควรยิงเวทโจมตีเป็นวงกว้างไปทั่วเพื่อขัดขวางไม่ให้ผมโจมตี ตามตรงแล้ว ผมคิดว่าพวกเขาจะโจมตีทันทีเสียอีก ถึงกับเตรียมรับมือเอาไว้แล้วด้วยซ้ำ กลายเป็นว่าพวกเขาช่วยลดภาระให้ผม
ทันทีที่ผมใช้เวท มานาอินวิซิบิลิตีจะสลายไป เพราะฉะนั้น แค่เอาชนะให้ได้ด้วยเวทบทเดียวก็พอ และผมก็มีเวทที่เหมาะกับงานนี้อยู่พอดี
「สตีมเอ็กซ์โพลชัน」
ผมขานชื่อเวทก่อนที่พวกเขาจะทันโจมตี วินาทีถัดมา การระเบิดก็เกิดขึ้นใกล้แท่นพิธีซึ่งศัตรูยืนรวมกลุ่มกัน แรงระเบิดส่งเสียงกึกก้องและเป่าศัตรูทุกคนกระเด็น แม้แต่ต้นไม้ยังถูกถอนรากถอนโคน
มานาอินวิซิบิลิตีสลายไปแล้ว ทำให้ร่างของผมปรากฏต่อหน้าศัตรู แต่คนที่ยังไม่ตาย—คนที่มองเห็นผมได้—กลับขยับตัวไม่ได้
「แขนฉัน!」
「เกิดอะไรขึ้น?!」
「เมื่อกี้เป็นเวทมนตร์เรอะ?!」
พวกที่อยู่ใกล้แท่นพิธีเสียชีวิตในทันที ส่วนคนที่อยู่ไกลออกไปถูกเป่ากระเด็นจนหมดสติหรือไม่ก็บาดเจ็บสาหัส ไม่ว่าแบบไหนก็ไม่มีสภาพพอจะตอบโต้ ส่วนผู้ที่อยู่ไกลยิ่งกว่า ในระยะที่แทบมองไม่เห็นว่าผมอยู่ตรงไหน ก็เสียการทรงตัวจากเสียงระเบิดอันดังสนั่น
ผมหมอบติดพื้น จึงแทบไม่ได้รับบาดเจ็บ คลื่นกระแทกไม่โดนตัว อีกทั้งยังเอามือปิดหูป้องกันเสียงระเบิดเอาไว้ ถึงอย่างนั้น การทรงตัวก็ยังได้รับผลกระทบอยู่เล็กน้อย นี่คือสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้เมื่อใช้สตีมเอ็กซ์โพลชันในระยะประชิด
ไม่มีทางที่สายการบังคับบัญชาอันเป็นระบบจะยังทำงานได้หลังถูกโจมตีอย่างไม่ทันตั้งตัวเช่นนี้ ยิ่งกว่านั้น ผู้บัญชาการของพวกเขายืนอยู่ใกล้แท่นพิธี ดังนั้นเขาก็น่าจะตายไปแล้วเช่นกัน แน่นอนว่าทั้งหมดเป็นส่วนหนึ่งของแผน การกำจัดผู้บัญชาการถือเป็นพื้นฐานอย่างหนึ่งของการต่อสู้
「ไม่มีทางที่เวทมนตร์จะทำให้เกิดพลังรุนแรงขนาดนี้ได้! พิธีต้องเกิดความผิดพลาดอะไรขึ้นแน่!」
「เมจิกแบร์ริเออร์ไปกระตุ้นให้ภูตชั่วร้ายโกรธหรือเปล่า?」
ฟังดูเหมือนพวกเขาจะเข้าใจผิดว่าสตีมเอ็กซ์โพลชันของผมเกิดจากพิธีผิดพลาด ผมก็แค่ใช้เวทธรรมดาที่เสริมพลังขึ้นมาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่ก็เข้าใจได้ว่าทำไมพวกเขาถึงคิดเช่นนั้น เวทที่พวกเขาเคยเห็นแตกต่างจากเหตุการณ์เมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง
อย่างไรเสีย สตีมเอ็กซ์โพลชันก็เคยถูกจัดเป็นเวทสุดโกงใน BBO ถึงจะมีข้อเสียอยู่บ้าง แต่มีเวทไม่มากนักหรอกที่ทรงพลังกว่าเวทบทนี้
นี่คือผลลัพธ์จากการใช้วิสดอมสโตนเสริมเวทจนเป็นเลเวล 2