เก่งเกมเกิดใหม่เป็นปราชญ์สุดแกร่งในต่างโลก

ตอนที่ 102

ปราบมือสังหาร

「…แกนี่เอง」

พวกผู้บุกรุกจ้องมองผมที่ก้าวออกมาจากตรอก แล้วตั้งท่าเตรียมใช้มีดสั้น ทว่าในวินาทีต่อมา ไอซ์พิลลาร์ก็พุ่งลงมาบดขยี้พวกเขา

จากนั้นผมก็มุ่งหน้ากลับไปยังโรงแรม ระหว่างทางพบชายที่เฝ้าจับตาสถานที่ซึ่งผมพักอยู่กำลังเดินตรงมาทางนี้ ดูเหมือนเขาจะรู้ว่ามีบางอย่างผิดพลาดจากเสียงไอซ์พิลลาร์กระแทกพื้นเมื่อครู่

ผมแสร้งทำเป็นไม่รู้จักอีกฝ่ายและเดินหน้าต่อไปตามปกติ ส่วนชายคนนั้นก็วางสีหน้าไร้พิรุธโดยสิ้นเชิงเช่นกัน

ทันทีที่เดินสวนกัน เขาก็แทงมีดสั้นที่ซ่อนไว้เข้าใส่ ผมใช้ไม้เท้าปัดมันออกแล้วขานชื่อเวท

「เดดลีเพน」

「อึก… อ๊ากกกกก!」

มือสังหารชักกระตุกด้วยความเจ็บปวดเกินทน ผมใช้เชือกมัดแขนของเขาและเอาผ้าอุดปากไว้ด้วย คราวนี้ก็กัดลิ้นตัวเองไม่ได้แล้ว โชคดีที่ผมพกอุปกรณ์สะดวก ๆ สำหรับจับคนมา

ต่อจากนั้น ผมใช้ไม้เท้าฟาดศีรษะให้เขาหมดสติ ก่อนแบกขึ้นบ่า

「จบลงด้วยดีก็ดีแล้ว」

ผมแบกผู้บุกรุกกลับไปหาซาชิลิสเพื่อบอกว่าการต่อสู้จบแล้ว ส่วนชายที่จับเป็นได้คงต้องส่งตัวให้กองอัศวิน เพื่อให้พวกเขาเค้นข้อมูลออกมา

「คุณปราบได้ตั้งสามคนในเวลาแค่นิดเดียว สักวันฉันจะทำแบบนั้นได้ไหมคะ」

ซาชิลิสถามขณะมองผมเดินมุ่งหน้าไปหาพวกอัศวิน ผมตอบโดยไม่ลังเล

「ได้สิ ถ้าเรียนสกิลและวิธีต่อสู้อย่างถูกต้อง เดี๋ยวก็ทำได้แล้ว โดยเฉพาะสปิริตอาร์เชอร์ที่เก่งเรื่องการลอบจู่โจมแบบนี้มาก」

ผมนึกถึงวิถีของลูกธนูที่เธอยิง ทั้งแม่นยำและมีประสิทธิภาพ เป็นการยิงที่หมดจดทีเดียว

ผมคิดว่าในอนาคตอันใกล้ คงฝากงานรักษาความปลอดภัยไว้กับซาชิลิสและคนอื่น ๆ ได้ ถึงตอนนั้นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนอื่นก็น่าจะพัฒนาขึ้นเช่นกัน

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ผมไปยังสำนักงานใหญ่ของบริษัทเมกิสเพื่อถามว่ายอดขายโพชันเป็นอย่างไรบ้าง

「เป็นยังไงบ้างครับ」

ช่วงนี้บริษัทหยุดขายที่สาขาอื่น มีความกังวลว่ายอดขายอาจลดลง หากผู้ซื้อต้องเดินทางมาถึงที่นี่

「ไปได้สวย อย่างที่รู้ สินค้าของเราขายหมดภายในวันเดียว」 เคานต์เมกิสตอบด้วยรอยยิ้ม

ผมพอจะคาดไว้อยู่แล้ว ดูเหมือนความต้องการไม่ได้ลดลงเพียงเพราะหาซื้อยากขึ้นเล็กน้อย นั่นแสดงให้เห็นว่าคาร์ดินัลจอร์จิสจำกัดปริมาณสินค้าที่ส่งออกสู่ตลาดมากแค่ไหน

แต่สิ่งสำคัญไม่ใช่ยอดขาย เป้าหมายของเราคือสั่นคลอนรากฐานอำนาจทางการเมืองของคาร์ดินัล

「แล้วด้านการเมืองเป็นยังไงบ้างครับ」

「ทุกอย่างเป็นไปตามคาด ขุนนางส่วนใหญ่ที่มาซื้อโพชันต้องการผูกเป็นพันธมิตรกับเรา」

แปลว่าพวกขุนนางเดินทางมาซื้อโพชันด้วยตัวเอง ทั้งที่ส่งคนอื่นมาก็ได้ การที่พวกเขาไม่ทำเช่นนั้นหมายความว่ามีเหตุผลอื่นแฝงอยู่ ไม่ใช่เพียงเพราะโพชันล้ำค่า

「ถึงไม่ยอมเป็นพันธมิตร คุณก็ยังขายให้ใช่ไหมครับ」

「ใช่ ผมไม่ได้เอ่ยปากชวนพวกเขาเข้าร่วมกับเราด้วยซ้ำ」

เข้าใจแล้ว ขุนนางจำนวนมากกำลังเข้ามาอยู่ฝ่ายเรา ทั้งที่ไม่มีใครร้องขอ ผมไม่คิดว่าเป็นเพราะพวกเขาซาบซึ้งเรื่องโพชันหรอก

แต่เมื่อดูจากสถานการณ์ก็พอคาดเดาได้ ทุกคนเกลียดคาร์ดินัลและอยากให้ใครสักคนโค่นเขาลง จะเป็นใครก็ไม่สำคัญ อย่างที่ว่าศัตรูของศัตรูก็คือมิตร

「แปลว่าขุนนางคนอื่นกำลังรวมตัวเป็นกลุ่ม โดยมีคุณเป็นผู้นำสินะครับ」

「ถูกต้อง วันนี้คาร์ดินัลซีดาร์กับเคานต์คาสซามาขอเป็นพันธมิตร ทั้งคู่เป็นบุคคลสำคัญในศาสนจักร ตอนนี้รวมทั้งหมดสามสิบคนแล้ว」

「เยอะทีเดียวนะครับ ทุกคนอยู่ฝ่ายต่อต้านจอร์จิสหรือเปล่า」

คาร์ดินัลจอร์จิสกุมอำนาจมหาศาลได้ภายในเวลาอันสั้น มากถึงขั้นแทรกแซงกิลด์และกำหนดให้อาชีพขั้นสูงเป็นอาชีพชั้นด้อย การเรืองอำนาจอย่างรวดเร็วย่อมหมายความว่าเขาสร้างศัตรูเอาไว้ไม่น้อยเช่นกัน

← ตอนที่ 1 สารบัญ ตอนที่ 103 →