「เธอจริง ๆ ด้วย…」
เมื่อมาถึงสำนักงานของบริษัทเมกิส ผมก็เห็นไมเลีย เธอสังเกตเห็นผมทันทีและวิ่งเข้ามาหา
「ไม่ได้เจอกันนานเลย มาทำอะไรที่นี่เหรอ」 ผมถาม
เราแยกทางกันเพื่อให้เธอไปเลื่อนแรงก์ แล้วทำไมถึงมาเป็นผู้คุ้มกันไร่ของเราได้ หากต้องการสร้างผลงาน ก็น่าจะมีที่อื่นซึ่งเหมาะกว่าที่นี่
「เคานต์เมกิสส่งจดหมายมาหาฉัน เขากำลังตามหานักผจญภัยที่ไว้ใจได้」
「เคยได้ยินเขาพูดอยู่เหมือนกัน… ไม่คิดเลยว่าพวกคุณรู้จักกัน」
「ตอนที่ฉันยังมีแรงก์ต่ำ เคานต์เคยช่วยเอาไว้ ถ้าไม่ได้เขา ฉันคงมาไม่ถึงจุดนี้หรอก」
เข้าใจแล้ว ไมเลียติดค้างบุญคุณเมกิส พอเขาขอให้ช่วย เธอจึงมาทันทีทั้งที่งานนี้ไม่นับเป็นผลงาน ผมเพิ่งได้รู้ในสถานการณ์ที่คาดไม่ถึงว่าเคานต์มีเส้นสายกว้างขวางเพียงใด
「ฉันเองก็ไม่รู้ว่าเอลด์รู้จักเคานต์เมกิสเหมือนกัน แปลกใจจริง ๆ」 เธอกล่าว
「อย่างนั้นเหรอ」
「เอลด์ให้ความรู้สึกเหมือนนักผจญภัยลึกลับที่ไม่รู้จักใครเลย ทั้งที่แข็งแกร่งขนาดนี้ แต่กลับไม่มีใครเคยรู้จักมาก่อน」
จากมุมมองของคนแปลกหน้า ผมคงดูเป็นแบบนั้นจริง ๆ แล้วการที่ผมไม่รู้จักใครก็เป็นเรื่องจริงด้วย จนถึงเมื่อไม่กี่เดือนก่อน ผมยังใช้ชีวิตอยู่ในชนบทห่างไกล
「แต่ยังไงฉันก็คาดว่าจดหมายฉบับนั้นน่าจะเกี่ยวข้องกับเอลด์」 ไมเลียกล่าวเสริม
「มีข่าวลือเรื่องผมแพร่ออกไปเหรอ」
「ไม่ใช่เรื่องของเอลด์โดยตรงหรอก แค่ได้ยินมาว่าเคานต์เมกิสกำลังขายโพชันจำนวนมากอยู่ที่เอเลีย」
「แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผมล่ะ」
ผมเคยบอกเธอว่ากำลังมุ่งหน้าไปเอเลีย แต่มีเพียงเท่านั้น จำไม่ได้ว่าเคยบอกว่าจะมาผลิตโพชันด้วย ตั้งแต่แรกผมมาที่นี่เพราะวิสดอมสโตน ไม่ใช่เพื่อผลิตโพชันเสียหน่อย
「การผลิตโพชันจำนวนมากเป็นไปไม่ได้ หรืออย่างน้อยเมื่อก่อนก็เป็นแบบนั้น แล้วจู่ ๆ เรื่องที่ไม่น่าเป็นไปได้ก็เกิดขึ้นในสถานที่ซึ่งเอลด์บอกว่ากำลังจะไป จะสงสัยว่าเอลด์มีส่วนเกี่ยวข้องทันทีเป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่หรือ」
「พูดแบบนั้นใจร้ายจัง…」
แปลว่าถ้าเกิดเรื่องแปลก ๆ ขึ้นในสถานที่ซึ่งผมอยู่ ก็จะถูกสงสัยทันทีสินะ แต่คราวนี้เป็นฝีมือผมจริง ๆ เลยเถียงอะไรไม่ได้
เรานอกเรื่องกันมาพอแล้ว กลับเข้าเรื่องดีกว่า
「ที่จริงผมกับเคานต์ไม่ได้รู้จักกันมาก่อน แต่เกิดเรื่องหลายอย่างขึ้น จนสุดท้ายเราร่วมมือกันหาเรื่องคาร์ดินัลจอร์จิส」
「หาเรื่องจอร์จิสหรือ」
ไมเลียตกตะลึง ดูเหมือนจดหมายที่ส่งไปหาเธอไม่ได้ลงรายละเอียดเอาไว้
「ใช่ โพชันคือแหล่งที่มาของอำนาจของเขา การขายออกไปเยอะ ๆ จึงเป็นการหาเรื่องเขาอย่างถูกกฎหมาย」
「เข้าใจแล้ว เดี๋ยวนะ เอลด์คิดจะโค่นเขาจริง ๆ หรือ」
「แน่นอน ผมไม่หาเรื่องในการต่อสู้ที่ไม่มีทางชนะหรอก」
「ถ้าเป็นสถานการณ์ปกติ ฉันคงบอกว่าไม่มีทางทำได้…」
ไมเลียครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอคงกำลังพิจารณาว่าจะทำอย่างไรต่อไป
เธอมาที่นี่เพื่อช่วยเมกิส ผู้มีพระคุณของตน แต่การเข้าร่วมต่อสู้กับคาร์ดินัลไปพร้อมกับพวกเรานั้นเสี่ยงเกินไป หากชนะ เธอจะได้เคานต์เมกิสเป็นผู้หนุนหลังที่ทรงอำนาจ และเข้าใกล้เป้าหมายในการได้ฐานันดรขุนนางมากขึ้น แต่ถ้าพวกเราแพ้ เธอก็จะไม่มีวันบรรลุเป้าหมาย
「อยากถอนตัวไหม ถ้าต้องการปฏิเสธ ผมจะช่วยพูดกับเคานต์ให้เอง」 ผมถาม
ไมเลียส่ายหน้า
「ฉันจะช่วย ถ้าจะเป็นขุนนาง ฉันก็อยากให้ตอนนั้นไม่มีจอร์จิสอยู่มากกว่า ในเมื่อมีเอลด์อยู่ ฉันเชื่อว่าพวกเรามีโอกาสชนะ」
คำพูดของเธอปราศจากความลังเล ดูเหมือนไมเลียเองก็ทนจอร์จิสไม่ได้เช่นกัน
「ตกลง ฝากตัวอีกครั้งนะ」