「อีกไม่นานพวกเขาจะเข้าไปถึงจุดเฝ้าระวังแล้วค่ะ ฉันคิดว่าน่าจะหยุดอยู่ตรงนั้น」
พวกเรากำหนด “จุดเฝ้าระวัง” เอาไว้ตามสถานที่ต่าง ๆ ทั่วเมือง จุดเหล่านี้มืด แทบไม่มีคนผ่าน และยากที่จะถูกลอบฟัง จึงเป็นสถานที่ชั้นดีสำหรับผู้บุกรุก แทนที่จะกำจัดจุดอับเหล่านั้น เราตัดสินใจปล่อยเอาไว้
สาเหตุก็คือ “สปิริต” ที่สปิริตอาร์เชอร์เรียกใช้ได้ สปิริตไม่สามารถเคลื่อนที่หรือต่อสู้ แต่ผู้ใช้สามารถเชื่อมประสาทสัมผัสกับมันได้
ยิ่งไปกว่านั้น มีเพียงสกิลพิเศษบางชนิดเท่านั้นที่มองเห็นพวกมัน สปิริตจึงมีประโยชน์อย่างยิ่งในการลาดตระเวน เราจัดวางสปิริตไว้ตามจุดเฝ้าระวังทุกแห่ง เพื่อให้สามารถดักฟังบทสนทนาได้
「เป็นอย่างที่คุณพูดจริง ๆ ด้วย! พวกเขาหยุดอยู่ตรงจุดเฝ้าระวังจริง ๆ ค่ะ」 ซาชิลิสพูดด้วยสีหน้าประหลาดใจ
เป็นไปตามคาด เรายังปรับตำแหน่งของแสงไฟเพื่อทำให้บริเวณนั้นดูน่าดึงดูดยิ่งขึ้นสำหรับคนที่ต้องการซ่อนตัวด้วย เนื่องจากระยะของสปิริตค่อนข้างสั้น การปรับแต่งเช่นนี้จึงจำเป็น
「ตรงนี้น่าจะใช้ได้」
「อือ ไม่มีใครหาเราเจอแน่」
ชายทั้งสี่เริ่มสนทนากันภายในจุดเฝ้าระวังแห่งหนึ่ง แม้จะกระซิบ แต่เพราะสปิริตอยู่ใกล้ ผมจึงได้ยินสิ่งที่พวกเขาพูดอย่างชัดเจน
「เอลด์ สัตว์ประหลาดนั่นอยู่ไหน」
「สัตว์ประหลาด? หมอนั่นก็แค่โนวิซไม่ใช่หรือ ฉันว่าไม่เห็นต้องระวังตัวขนาดนั้นเลย」
「ฉันก็คิดเหมือนกัน… แต่เบื้องบนสั่งให้ระวังเอาไว้ มันต้องมีเหตุผลแน่」
สัตว์ประหลาดงั้นเหรอ พวกนี้เสียมารยาทชะมัด ดูเหมือนองค์กรที่พวกเขาสังกัดจะมองว่าผมเป็นภัยคุกคาม ทั้งที่ผมอยากทำตัวไม่ให้เป็นที่จับตามองแท้ ๆ
「คงต้องทำตามคำสั่ง สัตว์ประหลาดนั่นน่าจะอยู่ที่โรงแรมตอนนี้ ให้ฉันตรวจดูตามหน้าต่างไหม」
「ไม่ต้อง หมอนั่นอาจรู้ตัว เฝ้าดูทางออกไว้อย่างเดียวพอ」
「เข้าใจแล้ว ฉันไปเอง」
ชายคนหนึ่งมุ่งหน้าตรงมายังสถานที่ที่ผมอยู่ทันที เห็นได้ชัดว่าพวกเขารู้ว่าผมพักอยู่ที่ไหน
หากมีสายลับคอยจับตาดูผม เสิร์ชเอนิมีน่าจะตรวจพบ เป็นไปได้มากที่สุดว่าสายลับหรือคนที่ทำหน้าที่คล้ายกันมาสำรวจผมไว้ตั้งแต่ก่อนหน้านี้นานแล้ว นั่นหมายความว่าการโจมตีครั้งนี้ถูกวางแผนมาเป็นเวลานาน
「เอาละ พวกเราสามคนจะดำเนินการตามแผน」
「อือ ห้ามล้มเหลวเด็ดขาด」
ชายสามคนออกจากจุดเฝ้าระวัง ดูเหมือนพวกเขาจะรับหน้าที่สังหารเคานต์ ระหว่างนั้นชายอีกคนหยุดอยู่ตรงจุดที่สามารถเฝ้ามองสถานที่ซึ่งผมพักอยู่ได้
「จัดการคนเฝ้าดูก่อนดีไหมคะ」 ซาชิลิสถาม
เธอใช้สกิลซุ่มยิงด้วยธนูได้จริง พวกเราจึงสังหารเขาได้
「ไม่ครับ ไว้ค่อยจัดการเขาทีหลัง เราจะเริ่มจากอีกสามคนก่อน」
ผมยกแผ่นกระดานพื้นแผ่นหนึ่งออก เผยให้เห็นทางลับ
「โอ้ ที่นี่มีทางลับด้วยหรือคะ」
「ที่จริงผมเป็นคนสั่งให้สร้างครับ ผมคาดไว้อยู่แล้วว่าศัตรูจะเฝ้าดูหรือโจมตีสถานที่แห่งนี้」
「เข้าใจแล้ว คุณมองแผนของพวกเขาออกนี่เอง」
「ครับ ถ้าข้อมูลจะรั่วไหลอยู่แล้ว ทางที่ดีที่สุดก็คือวางมาตรการรับมือโดยคำนึงถึงเรื่องนั้นเอาไว้」
พวกเราเข้าไปในทางลับ มันค่อนข้างแคบเพราะผมไม่อยากให้สะดุดตา การต้องก้มศีรษะต่ำตลอดเวลาขณะเคลื่อนที่ช่างลำบากจริง ๆ
「ทางนี้เชื่อมไปที่ไหนหรือคะ」
「โกดังใกล้ ๆ ครับ จากจุดที่เขาอยู่ คนเฝ้าดูจะมองไม่เห็น」
ไม่นานเราก็เห็นทางออก มีการติดตั้งวัสดุดูดซับเสียงเอาไว้ใกล้ทางออก เพื่อให้พวกเราออกไปได้โดยไม่ส่งเสียง
「ตรงไปที่สำนักงานกันเลยครับ คอยระวังบนหลังคาด้วย」
ความจริงแล้วเคานต์เมกิส เจ้าเมืองเอเลีย อาศัยอยู่ในเมืองอื่น เนื่องจากไม่มีบ้านอยู่ที่นี่ ช่วงนี้จึงพักอยู่ในอาคารของบริษัท
คนพวกนั้นน่าจะบุกเข้ามาทางหลังคา พวกเขาแทบไม่มีทางเลือกอื่น เพราะการรักษาความปลอดภัยบนพื้นดินเข้มงวดมาก
แต่บนหลังคาเองก็มีการคุ้มกันแน่นหนาเช่นกัน เพียงแต่มองจากภายนอกไม่ออกเท่านั้น