เก่งเกมเกิดใหม่เป็นปราชญ์สุดแกร่งในต่างโลก

ตอนที่ 90

ผมเพิ่มเลเวลสกิลแล้ว

「ถ้าอย่างนั้นก็เป็นคำร้องคุ้มกันหรือครับ?」

「ใช่ ผมจะจ่ายรางวัลให้เป็นรายวัน ไม่ต้องกังวล คุณไม่จำเป็นต้องจัดการมอนสเตอร์ที่นักผจญภัยทั่วไปคนอื่น ๆ สามารถฆ่าได้」

เป็นงานที่ง่ายมาก โดยพื้นฐานแล้วผมแค่นั่งเฉย ๆ ไม่ต้องทำอะไร เพราะบอสมอนสเตอร์แทบไม่มีโอกาสปรากฏตัวอยู่แล้ว แต่ถึงอย่างนั้น…

「ผมคงเฝ้าระวังตลอดเวลาไม่ได้นะครับ」

หากหน้าที่มีเพียงฆ่ามอนสเตอร์แข็งแกร่งที่ปรากฏตัวก็คงไม่มีปัญหา แต่การต้องเฝ้าดูอยู่ตลอดเวลานั้นน่าเบื่อหน่าย

「ผมจะจ้างนักผจญภัยมาเฝ้าระวัง หากมีมอนสเตอร์อันตรายปรากฏตัว ผมจะแจ้งให้คุณทราบ แล้วคุณค่อยไปฆ่ามัน ขอเพียงอยู่แถวเมือง ผมมีวิธีติดต่อคุณได้」

อืม ผมไม่มีเหตุผลต้องปฏิเสธ ถึงจะเดินทางไปไกลไม่ได้ แต่เดิมทีก็ไม่ได้วางแผนจะไปไหนอยู่แล้ว

「ตกลงครับ ผมรับงานนี้」

ด้วยเหตุนี้ เคานต์เมกิสจะลงมือสร้างไร่เบลลาดอนนา ส่วนผมก็ได้งานสบาย ๆ… งานที่ไม่ต้องทำอะไรเลย แต่ในเมื่อรับคำร้องมาแล้ว ผมก็ควรเตรียมการบางอย่างไว้ เผื่อมีบอสมอนสเตอร์ปรากฏตัวขึ้นจริง ๆ แม้อาจเป็นการเสียเวลาอย่างเปล่าประโยชน์ แต่ผมก็ตั้งใจจะทำเรื่องนี้ในภายหลังอยู่แล้ว



เช้าวันรุ่งขึ้น ผมเข้าไปในป่าบริเวณชานเมืองเพื่อเพิ่มพลังให้เวท และในการทำเช่นนั้น ผมต้องดื่มยาผสมที่เรียกว่าวิสดอมเมดิซิน หนึ่งในวัตถุดิบคือวิสดอมสโตนที่ได้มาเมื่อวันก่อน หากบดหินให้ละเอียดแล้วผสมกับพืชสมุนไพรที่บดจนเป็นผง ผมก็จะเพิ่มพลังให้เวทได้

「…น่าจะใช้ได้แล้ว」

ผมนำวิสดอมสโตนที่บดแล้วมาผสมกับเบลลาดอนนาซึ่งเหลือจากตอนทดลองจนกลายเป็นเนื้อเหนียว พืชสมุนไพรชนิดไหนก็ใช้ได้ แต่สมัยอยู่ใน BBO ผมใช้เบลลาดอนนามาตลอด ครั้งนี้จึงตัดสินใจใช้เหมือนเดิม

เอาเถอะ…

「ต้องกลืนเจ้านี่ลงไปสินะ…」ผมพึมพำกับตัวเองพลางมองวิสดอมเมดิซินที่เพิ่งทำเสร็จ

มันคือเนื้อเหนียวซึ่งเกิดจากน้ำเบลลาดอนนาเข้มข้นกับวิสดอมสโตนสีแดงขุ่น เมื่อนำทั้งสองอย่างมาผสมกันก็จะได้วิสดอมเมดิซิน ซึ่งรูปลักษณ์ของมันไม่เหมือนสิ่งที่มนุษย์ควรกินเลยแม้แต่น้อย

รสชาติต้องแย่มากแน่ ๆ

「แต่ก็ต้องกิน」

ผมมีวิสดอมสโตนอยู่สองก้อน และเพิ่งใช้ไปหนึ่งก้อน ส่วนอีกก้อนจะเก็บเอาไว้ก่อน เพราะอาจเกิดสถานการณ์ที่จำเป็นต้องเพิ่มพลังให้เวทชนิดอื่น สำหรับสกิลที่จะเพิ่มพลัง ผมตัดสินใจไว้แล้ว นั่นคือสตีมเอ็กซ์โพลชัน สกิลระดับสูงของปราชญ์ มันเรียนรู้ได้เฉพาะเมื่อมีเลเวลสูง จนกระทั่งไม่นานมานี้ผมจึงยังใช้ไม่ได้

เหตุผลที่ผมยอมใช้หนึ่งในวิสดอมสโตนเพียงสองก้อนเพื่อเพิ่มพลังให้มันนั้นเรียบง่าย เพราะเป็นสกิลที่ทรงพลังอย่างท่วมท้น แม้ใช้ตามปกติก็มีอานุภาพสูง และยังมีประโยชน์ยามเกิดเหตุฉุกเฉิน

ก่อนเพิ่มพลัง ผมควรลองใช้ดูสักครั้ง

「สตีมเอ็กซ์โพลชัน」

ทันทีที่ร่ายเวท เสียงระเบิดแหลมสูงก็ดังสนั่น ต้นไม้ในบริเวณใกล้เคียงถูกแรงระเบิดพัดกระเด็น ต้นไม้ใกล้จุดระเบิดแตกหัก กิ่งก้านแหลกเป็นชิ้น ๆ

「น่าทึ่งทีเดียว ทั้งที่ยังเป็นแค่เลเวล 1」

เหตุใดสกิลนี้จึงทรงพลังนัก? เพราะเวทบทนี้มีทั้งประสิทธิภาพการใช้มานาสูงแบบเวทโจมตีธาตุน้ำ และใช้งานง่ายแบบเวทระเบิด

ปริมาณมานาที่สตีมเอ็กซ์โพลชันใช้ไม่ได้ต่ำเลย แต่เมื่อเทียบกับพลังอันมหาศาลแล้ว ประสิทธิภาพของมันสูงพอ ๆ กับเฟลมเซอร์เคิล ทว่าเฟลมเซอร์เคิลต้องใช้เวลากว่าจะทำงาน และหากต้องการดึงพลังของเวทออกมาอย่างเต็มที่ ก็จำเป็นต้องตรึงเป้าหมายไว้ก่อน อีกทั้งยังมีความเสี่ยงที่ไฟจะลุกลาม จึงเป็นเวทที่เหมาะสำหรับผู้ใช้ระดับสูงเท่านั้น

เวทที่ใช้มานาได้อย่างมีประสิทธิภาพมักมีข้อเสีย อาจมี AOE แคบ ดึงพลังออกมาใช้ได้อย่างเต็มที่ยาก หรือต้องใช้เวลากว่าจะทำงาน

แต่สตีมเอ็กซ์โพลชันไม่มีข้อเสียเหล่านั้น มันมี AOE กว้าง ทำงานได้ในพริบตา และเพียงขานชื่อเวทก็จะเกิดระเบิดขึ้นเบื้องหน้าเป้าหมาย เป็นเวทที่เสียสมดุลอย่างสิ้นเชิง

น่าเสียดายที่มันยังด้อยกว่าสตีมเอ็กซ์โพลชันซึ่งผมเคยใช้ใน BBO เพราะเลเวลยังต่ำ BBO เป็นเกมที่ความแตกต่างของเลเวลสกิลมีความสำคัญอย่างยิ่ง แค่ต่างกันหนึ่งเลเวล ประโยชน์ใช้สอยของสกิลก็เปลี่ยนไปราวกับเป็นเวทคนละชนิด และเพื่อรักษาสมดุล การเพิ่มพลังให้สกิลจึงต้องใช้ไอเทมหายาก

ทันทีที่ได้เห็นพลังของเวทที่เพิ่งใช้ ผมก็รู้ว่าสตีมเอ็กซ์โพลชันคือสิ่งที่จำเป็น

「เอาละ เป็นไงเป็นกัน」

ผมรวบรวมความกล้าแล้วกลืนวิสดอมเมดิซินลงไปในอึกเดียว

← ตอนที่ 1 สารบัญ ตอนที่ 91 →