นักผจญภัยของโลกนี้อาจต่อสู้ได้ย่ำแย่และไร้ประสิทธิภาพเมื่อเทียบกับนักผจญภัยใน BBO แต่ถึงอย่างนั้น อัตราการตายที่สูงย่อมต้องมีสาเหตุ เราควรระวังตัวและตรวจสอบบริเวณรอบข้างอย่างรอบคอบระหว่างเดินทาง
ขณะกำลังออกจากกิลด์ ผมได้ยินนักผจญภัยด้านในซุบซิบกัน
「สองคนนั้นจะไปป่าแห่งความตาย แล้วผู้ชายคนนั้นเป็นใครกัน」
「ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน ฉันไม่รู้จักนักผจญภัยผู้มีฉายาที่ชื่อเอลด์เลย」
「ถ้ามีนักผจญภัยผู้มีฉายาคนใหม่ ทั้งกิลด์คงพูดถึงกันไปแล้ว ในเมื่อไม่มี แสดงว่าเอลด์คนนั้นไม่ได้มีฉายาเลยแน่ ๆ」
「เธอจะไปป่าแห่งความตายกับผู้ชายแบบนั้นเหรอ ไม่รู้หรอกว่าตัดสินใจแบบนี้เพราะอะไร แต่ดูท่าคุณหอกเพลิงคงจบสิ้นแล้ว…」
โห พูดกันสนุกปากเชียวนะ ถ้ารู้ว่าผมเป็นแค่แรงก์ E จะมีปฏิกิริยายังไงกัน แต่ผมก็ไม่มีเหตุผลต้องบอกพวกเขาหรอก
「อย่าไปใส่ใจเลย ถ้าเรานำวัตถุดิบจากป่ากลับมาได้ ความสงสัยของพวกนั้นก็คงหายไปเอง」
「อือ แต่ถ้าสถานการณ์ไม่ดี เราจะหนีออกมาทันที」
「ตกลง ถ้าตาย ทุกอย่างก็ไม่มีความหมาย」
ระหว่างพูดคุย เราก็เข้าใกล้ป่าแห่งความตายขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งเข้าใกล้ บรรยากาศรอบตัวก็ยิ่งเปลี่ยนไป เป็นความรู้สึกเฉพาะตัวของแผนที่เลเวลสูงซึ่งอัดแน่นด้วยพลังเวท ผมเคยสัมผัสความรู้สึกคล้ายกันใน BBO แต่ความหนาแน่นของอากาศที่นี่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง
ถ้าไมเลียต่อสู้อย่างถูกวิธี เธอจัดการมอนสเตอร์แรงก์ B ได้อย่างง่ายดาย ถึงอย่างนั้นผมก็อดรู้สึกกังวลไม่ได้
「เมจิกเสิร์ช」
ทุก ๆ ห้าสิบเมตร ผมจะใช้เมจิกเสิร์ชเพื่อสำรวจรอบด้านให้ถี่ถ้วนระหว่างมุ่งหน้าไป นี่เป็นวิธีหลีกเลี่ยงอันตรายที่ดีที่สุด
ต่อให้มีมอนสเตอร์ที่ว่องไว ขอเพียงตรวจจับมันด้วยสกิลได้ก่อนแล้วรีบหนี มันก็ไม่น่าตามทันง่าย ๆ นี่คือวิธีรักษาความปลอดภัยที่ปราชญ์ทำได้ เพราะมีความสามารถตรวจจับศัตรูในวงกว้าง
「เหลืออีกประมาณหนึ่งกิโลเมตรก็ถึงป่าแล้ว」
「หนึ่งกิโลเมตร… เดี๋ยวก่อน นี่คิดจะเดินตรงไปแบบนี้จริง ๆ เหรอ」
ถนนที่เราใช้อยู่ดูเหมือนจะทอดตรงเข้าไปถึงกลางป่า ถนนเกิดขึ้นในสถานที่อันตรายแบบนี้ได้อย่างไร ผมเองก็ไม่รู้ แต่ปัญหาคือแนวที่มันถูกสร้างขึ้นมา ดูเหมือนถนนจะทอดเป็นเส้นตรงตัดผ่านป่าไปเฉย ๆ
ถ้าใช้เส้นทางนี้ เราจะถูกโจมตีจากทั้งสองด้านได้ง่าย ทั้งที่หากคำนึงถึงบริเวณซึ่งมอนสเตอร์ปรากฏตัว ก็สามารถสร้างเส้นทางที่ปลอดภัยกว่านี้ได้มาก อันที่จริง ถนนตรงหน้าถือว่าเลวร้ายที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
「แผนเดิมคือเดินตามทางตรงไป แต่ไม่ควรเข้าไปลึกเกินไป ถ้าเข้าไปลึก โอกาสที่จะไม่ได้กลับออกมาทั้งเป็นจะสูงมาก」
「…ลึกเข้าไปในป่าหนึ่งจุดสามกิโลเมตร ตั้งแต่บริเวณนั้นเป็นต้นไปจะเริ่มอันตรายเกินรับมือ」
ไมเลียมองมาอย่างตกตะลึง
「ร—รู้ได้ยังไง เป็นตัวเลขที่เฉพาะเจาะจงมาก ขนาดในหมู่นักผจญภัยผู้มีฉายา ยังมีเพียงไม่กี่คนที่รู้เรื่องนี้เลยนะ」
「ก็เห็นชัดว่าบริเวณนั้นอันตราย รอบ ๆ มีหลายจุดที่มอนสเตอร์อยู่กันหนาแน่น แถมยังไม่มีอะไรกีดขวางสายตาอีก การเดินตรงเข้าไปก็ไม่ต่างจากบอกมอนสเตอร์ให้เข้ามาโจมตี」
「แค่มองก็ดูออกจริง ๆ เหรอ」
「ผมตรวจด้วยเมจิกเสิร์ชแล้ว แต่ถ้าจะมองปราดเดียวแล้วรู้ว่าบริเวณไหนอันตราย ก็ต้องอาศัยประสบการณ์」
ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมป่าแห่งความตายถึงมีอัตราการตายสูงขนาดนั้น ตัวเส้นทางเองมุ่งตรงไปสู่ความตาย หากผู้คนใช้เส้นทางนี้ ก็ไม่แปลกที่อัตราการตายจะสูง
ต่อให้รับรู้ถึงอันตราย พวกเขาก็คงเลือกต่อสู้อยู่ใกล้เส้นทางเพราะคิดว่าปลอดภัย ทั้งที่บริเวณนั้นอันตรายที่สุด และนั่นคงเป็นสาเหตุของอัตราการตายเก้าสิบเปอร์เซ็นต์
โชคดีที่ผมหาสาเหตุซึ่งทำให้สถานที่นี้ได้ชื่อว่าอันตรายเจอก่อนเข้าไป เรายังประมาทไม่ได้ แต่ตอนนี้ผมสู้ได้โดยกังวลน้อยลง
「แล้วเอายังไงต่อ สู้กันใกล้ทางเข้าดีไหม」
「ตรงนั้นก็ไม่ปลอดภัย มีความเสี่ยงจะถูกขนาบ อัตรารอดชีวิตบริเวณทางเข้าก็ไม่ได้สูงนักใช่ไหม」
「นักผจญภัยส่วนใหญ่ที่รอดกลับออกมา หันหลังกลับก่อนถึงจุดหนึ่งจุดสามกิโลเมตร แต่ถึงอย่างนั้นก็ว่ากันว่าอัตรารอดชีวิตมีประมาณสามสิบเปอร์เซ็นต์」
ฟังดูสมเหตุสมผล แม้แต่บริเวณทางเข้าป่าก็ยังมีโอกาสถูกขนาบจากสองด้าน ความน่าจะเป็นที่จะไม่ถูกโจมตีกระหนาบตลอดเวลาหลายชั่วโมงของการต่อสู้น่าจะอยู่ราวสามสิบเปอร์เซ็นต์
ผมเดาว่าพวกเขาเข้าไปด้วยปาร์ตี้ที่รับมือศัตรูด้านหน้าได้ แต่แล้วกลับถูกโจมตีจากด้านหลังจนพ่ายแพ้หมดทั้งกลุ่ม นี่เป็นจุดจบที่เกิดขึ้นบ่อยกับปาร์ตี้ซึ่งไม่มีวิธีตรวจจับศัตรู
「แล้วอัตรารอดชีวิตของคนที่เข้าไปโดยไม่ใช้เส้นทางล่ะ」
「ขอคิดก่อนนะ… คนบ้าบิ่นที่ออกนอกเส้นทางมีไม่มาก ถ้าจำไม่ผิดเคยมีห้าคน และสี่คนกลับออกมาได้ พวกบ้าบิ่นนี่โชคดีจริง ๆ」
「ไม่ใช่เพราะโชคหรอก การเดินตามเส้นทางต่างหากที่เสี่ยงที่สุด เส้นทางที่ปลอดภัยคือ… เมจิกเสิร์ช」
ผมสำรวจบริเวณรอบด้านอีกครั้ง
「จากตรงนี้ไปทางซ้ายสุด เลียบหน้าผาไป」
「เลียบหน้าผาเหรอ แบบนั้นเราก็ไม่มีที่ให้หนีน่ะสิ」
「ถ้าต้องหนี ก็แค่ถอยกลับไปทางเดิมตรง ๆ การมีป่าอยู่ด้านหลังน่ากลัวกว่ามาก มอนสเตอร์ไม่โผล่ออกมาจากหน้าผา แต่โผล่ออกมาจากป่าได้ ถ้าสู้ข้างหน้าผา เราก็ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกโจมตีจากด้านหลัง หากต้องเฝ้าระวังทั้งสองด้าน ปาร์ตี้จะต้องมีสมาชิกมากเป็นสองเท่า」
「ฉันไม่เคยได้ยินใครเสนอให้สู้ข้างหน้าผามาก่อนเลย」
ในโลกนี้ ผู้คนคิดกลยุทธ์แบบนี้ขึ้นมาได้ยาก เพราะทุกคนมีเพียงชีวิตเดียว แต่ใน BBO ต่อให้ตายก็ไม่เป็นไร กลยุทธ์บ้าบิ่นจึงถูกคิดค้นขึ้นมาครั้งแล้วครั้งเล่า
ผู้เล่นคิดค้นและทดสอบกลยุทธ์นับไม่ถ้วน จนเหลือเพียงวิธีที่ดีที่สุด ในโลกนี้ ต่อให้ใช้เวลาหนึ่งร้อยปีก็คงทดสอบกลยุทธ์ทั้งหมดที่ผู้เล่น BBO คิดขึ้นมาไม่ได้
แต่ผมบังคับสมาชิกปาร์ตี้ให้เข้าร่วมการต่อสู้อันตรายทั้งที่ไม่เต็มใจไม่ได้ แม้เราจะมีกลยุทธ์ซึ่งผ่านการขัดเกลามาตลอดประวัติศาสตร์ของ BBO แต่การต่อสู้ย่อมมีความเสี่ยงเสมอ
「จะลองใช้แผนนี้ไหม หรือจะล่ามอนสเตอร์ที่หลงมาใกล้ทางเข้าก็ได้ ถึงจะมีประสิทธิภาพน้อยกว่า และไม่มีอะไรรับประกันว่าปลอดภัยก็ตาม」
「อยากปฏิเสธอยู่หรอก แต่จากตอนสู้กับเรจิงเอป ฉันรู้แล้วว่ากลยุทธ์ของเอลด์ยอดเยี่ยมมาก ล้ำหน้าไปเป็นร้อยปีเลยด้วยซ้ำ ฉันจะเชื่อกลยุทธ์ของเอลด์มากกว่าสัญชาตญาณของตัวเอง」
ดูออกจากการต่อสู้ครั้งเดียวเลยเหรอ สมแล้วที่เป็นนักผจญภัยที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก คงมองออกว่ากลยุทธ์การต่อสู้ที่ถูกต้องเป็นอย่างไร
ถ้าผมสอนวิธีต่อสู้ที่ถูกต้องและวิธีจัดสกิลให้ เธออาจกลายเป็นกำลังรบที่น่าเกรงขามได้ เพราะถึงจะมีเลเวลสูง แต่ยังไม่ได้เรียนสกิลขั้นสูงเลย หมายความว่ายังมีแนวทางจัดสกิลให้เลือกอีกมาก