สมมติว่าบุตรสาวของขุนนางผู้ทรงอำนาจล้มป่วย เพื่อช่วยชีวิตเธอ ขุนนางคนนั้นย่อมดิ้นรนหาวิธีรักษาสุดกำลัง แต่ต่อให้มีอำนาจมากแค่ไหน ก็ซื้อสิ่งที่ไม่มีขายในตลาดไม่ได้ จากนั้นคาร์ดินัลจอร์จิสจะเสนอขายโพชันให้ แลกกับการเรียกร้องให้อีกฝ่ายทำงานให้ตน
วิธีนี้มีปัญหาหลายอย่าง แต่หากทุกอย่างเป็นไปด้วยดี จอร์จิสก็จะขยายอำนาจได้อย่างรวดเร็ว และเนื่องจากเดิมทีเขาก็เป็นผู้มีอำนาจอยู่แล้ว จึงมีโอกาสควบคุมทั้งอาณาจักรได้เลย
「คุณได้ข้อสรุปนั้นภายในเวลาเพียงเท่านี้หรือ หรือว่าเมื่อก่อนเคยเป็นสายลับมาก่อน」
「เปล่าครับ ผมก็แค่นักผจญภัยธรรมดา การเอาสิ่งที่ตัวเองมีมาใช้เป็นเครื่องมือต่อรองเป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรือครับ」
「การที่คุณคิดเรื่องนั้นขึ้นมาได้จากราคาโพชันเพียงอย่างเดียว ผมว่าไม่ค่อยปกติเท่าไรนะ」
หลังจากนั้นเคานต์เมกิสก็เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะวางเอกสารหลายแผ่นลงบนโต๊ะ ภายในระบุชื่อและตำแหน่งของเหล่าขุนนาง
「มีขุนนางสิบคนติดต่อมาหาเรา ต้องการซื้อโพชันไม่ว่าราคาจะเท่าไรก็ตาม」
「นี่คือรายชื่อของขุนนางเหล่านั้นหรือครับ」
「ใช่ เป็นรายชื่อที่น่าตกใจทีเดียว คุณว่าจริงไหม」 เขาพูดพลางชี้ไปยังตำแหน่งของแต่ละคน
เคานต์ มาร์ควิส มาร์เกรฟ กระทั่งดยุกซึ่งเป็นขุนนางชั้นสูงสุดก็ยังอยู่ในรายชื่อ โดยมากแล้วดยุกมักเป็นเชื้อพระวงศ์ บุคคลสำคัญระดับนั้นต้องการสินค้าของเรางั้นเหรอ…
「ทุกคนเป็นฝ่ายต่อต้านจอร์จิสหรือครับ」
「ไม่ใช่ แต่พวกเขาก็ไม่ได้อยู่ฝ่ายเดียวกับจอร์จิสเช่นกัน」
「การที่อยากได้โพชันถึงขนาดนั้น แสดงว่ามีคนจำเป็นต้องใช้ ช่วงนี้มีโรคอะไรแพร่ระบาดในหมู่ขุนนางหรือครับ」
ถ้ามีเพียงหนึ่งหรือสองคนก็ยังพอเข้าใจได้ แต่การที่บุคคลใหญ่โตถึงสิบคนต้องการโพชันอย่างสิ้นหวังนั้นผิดปกติ มีอะไรไม่ชอบมาพากล
「ใช่ ช่วงนี้มีโรคร้ายแรงแพร่ระบาดในหมู่ทายาทของเหล่าขุนนาง ได้ยินว่ามีเพียงโพชันเท่านั้นที่รักษาได้」
「ช่างเป็นสถานการณ์ที่เหมาะเจาะสำหรับจอร์จิสเหลือเกินนะครับ」
「ผมเห็นด้วยอย่างยิ่ง」
บางทีคาร์ดินัลอาจเป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด สวนแห่งความสิ้นหวังมีความสามารถพอจะทำเรื่องแบบนี้ได้แน่นอน อีกทั้งคงลงมือโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
「แล้วขายให้พวกเขาหรือยังครับ」
「แน่นอน พวกเขาดีใจกันมาก ดูเหมือนจะยอมรับเงื่อนไขที่จอร์จิสเสนอมาไม่ได้」
「ก็ไม่แปลก แบบนี้เราน่าจะได้คนมาเป็นพวกบ้าง」
คาร์ดินัลคงไม่จำเป็นต้องข่มขู่คนที่ยอมรับเงื่อนไขของเขาได้โดยง่าย ขุนนางเหล่านั้นกำลังกังวลกับสุขภาพที่ทรุดโทรมลงของทายาท พวกเขาน่าจะซาบซึ้งเคานต์เมกิสมากที่ยอมขายโพชันให้
「ท่านตั้งเงื่อนไขอะไรกับพวกเขาไหมครับ」
「ผมทำแบบเดียวกับคาร์ดินัลไม่ได้ นั่นจะทำให้ผู้อื่นมองผมไม่ดี ภายใต้สถานการณ์ตอนนี้ การทำสิ่งที่ถูกต้องจะช่วยให้ผมได้พันธมิตรมากกว่า」
เข้าใจแล้ว เขาไม่ได้ขายให้เพราะความใจดีเพียงอย่างเดียว ถึงจะดูเป็นคนจิตใจดี แต่เขาก็คำนึงถึงสิ่งที่ตัวเองต้องการด้วย
「แต่การตั้งเงื่อนไขจะช่วยให้เราได้พันธมิตรเร็วขึ้นก็เป็นเรื่องจริง ถ้าคุณคิดว่าสมควร ผมจะ… คุณคิดว่าอย่างไร」
「ผมขอฝากการตัดสินใจไว้กับท่านครับ หน้าที่ของผมคือผลิตโพชัน ส่วนหน้าที่ของท่านคือจัดการเรื่องการเมือง」
「ขอบคุณ ผมดีใจที่คุณพูดแบบนั้น」
เมกิสต่อสู้อยู่ในโลกการเมืองมานาน โดยมีเป้าหมายจะโค่นจอร์จิส ทั้งยังได้รับความนิยมมาก การปล่อยให้เขาจัดการเรื่องนี้จึงไม่น่าจะเป็นความคิดที่เลว
「ขุนนางส่วนใหญ่ที่ซื้อโพชันไปมีเขตปกครองอยู่ใกล้ ๆ ต่อจากนี้อาจมีคนมาเพิ่มอีก」
「เข้าใจแล้ว กำลังของเราจะยิ่งเพิ่มขึ้นสินะครับ」
「ยิ่งคาร์ดินัลจอร์จิสจำกัดปริมาณโพชันมากเท่าไร เราก็ยิ่งเคลื่อนไหวได้ง่ายขึ้น ตอนนี้เขาคงกำลังร้อนรนอยู่แน่」
ดูเหมือนแผนของเรากำลังไปได้สวย ถ้าอย่างนั้นก็ถึงเวลาที่ต้องกังวลเรื่องการโต้กลับแล้ว
จอร์จิสทรงอำนาจได้ก็เพราะมีองค์กรอาชญากรรมอย่างสวนแห่งความสิ้นหวังคอยหนุนหลัง หากคิดจะทำจริง ๆ เขาย่อมส่งมือสังหารมาได้
ต่อให้เมกิสถูกฆ่า พวกเราก็ยังผลิตโพชันต่อไปได้ แต่ในทางการเมืองจะได้รับผลกระทบครั้งใหญ่ หากผู้นำฝ่ายต่อต้านจอร์จิสหายไป กำลังที่ยึดโยงประชาชนเอาไว้ โดยเฉพาะเหล่านักผจญภัยอาชีพชั้นด้อย จะอ่อนแอลงอย่างมาก
พวกเขาอาจคิดแก้แค้นด้วยซ้ำ และเมื่อสูญเสียความสุขุมไปแล้ว ก็ยากที่จะคิดแผนการใดออก
หากเป็นเช่นนั้นก็เท่ากับเราพ่ายแพ้ ราษฎรของเมกิสภักดีต่อเขา แต่มีจำนวนไม่มากนัก คนที่ต่อสู้ได้จริงมีเพียงประมาณหนึ่งพันคน หากพวกเขาก่อสงครามกลางเมืองและสังหารคาร์ดินัล ผู้คนก็จะมองว่าเป็นเพียงการก่อกบฏ
ถ้าเหล่านักผจญภัยอาชีพชั้นด้อยก่อสงครามและสังหารขุนนาง ในอนาคตพวกเขาก็มีแต่จะถูกปฏิบัติแย่ลงกว่าเดิม
กล่าวอีกอย่างคือ การตายของเคานต์เมกิสจะทำให้แผนทั้งหมดของเราต้องหยุดชะงัก และคาร์ดินัล… ไม่สิ สวนแห่งความสิ้นหวังน่าจะรู้เรื่องนี้ดีอยู่แล้ว