เพราะงั้นผมจึงไปรออยู่ตรงจุดที่ไฟไม่แรงนัก
มีเส้นทางอยู่สองสามทางที่พวกมันสามารถฝ่าออกมาได้ เป็นบริเวณที่ผมราดน้ำมันไว้น้อย เปลวไฟจึงลามช้ากว่าจุดอื่น
ถ้าฮังกรีโอเกอร์เห็นผมอยู่ตรงหนึ่งในเส้นทางพวกนี้ พวกมันต้องเลือกทางนั้นเพื่อเข้ามาหาผมแน่
“ก๊าาาาา!”
“ก๊วาาาา!”
“กิ... กิอ๊าา!”
ท่ามกลางเปลวไฟที่ลุกโหม พวกมันเริ่มต่อสู้กันเอง ต่างฝ่ายต่างแลกหมัดใส่กัน
คงกำลังตัดสินว่าใครจะไปก่อนสินะ
ไม่นานการต่อสู้ก็หยุดลง ฮังกรีโอเกอร์จัดแถวแล้วพุ่งเข้ามาหาผมโดยเบียดรวมกันเป็นกลุ่ม เพื่อให้ตัวที่อยู่แนวหน้าปัดเปลวไฟออก แล้วตัวที่ตามหลังมาจะได้โดนไฟน้อยลง
คิดว่าผมจะปล่อยให้ทำตามใจหรือไง
“...ก๊ะ?”
ฮังกรีโอเกอร์ตัวหนึ่งพุ่งเข้าไปในกองไฟ ก่อนจะล้มคว่ำหน้าหลังเหยียบสติกกีบอมบ์ที่ผมวางเอาไว้บนพื้นล่วงหน้า
“ก๊าาา! ...ก๊ะ? กว๊า?”
มันส่งเสียงอย่างสับสนขณะนอนคว่ำ แล้วพยายามใช้แขนยันตัวลุกขึ้น
แต่แขนกลับติดอยู่กับพื้น
ก็ผมวางสติกกีบอมบ์ตรงนั้นไว้ด้วยเหมือนกัน
“ก๊วาาาาา!”
พอรู้ตัวอีกที ตัวอื่น ๆ ก็ตกอยู่ในสภาพย่ำแย่แบบเดียวกัน
ฮังกรีโอเกอร์ถูกตรึงติดกับพื้นท่ามกลางเปลวไฟที่ลุกโหม ดิ้นทุรนทุรายขณะร่างทั้งร่างถูกเผา
ใช่แล้ว เส้นทางที่ตรงมาหาผมถูกโปรยสติกกีบอมบ์เอาไว้เต็มไปหมด
สติกกีบอมบ์ไม่สร้างความเสียหายโดยตรง และใช้ MP ต่ำมาก เพราะงั้นจึงเหมาะอย่างยิ่งสำหรับใช้เป็นกับดักด้วยการโปรยไว้ตามพื้น
แต่ถ้าเป็นมอนสเตอร์ที่ฉลาดมากอย่างฮังกรีโอเกอร์ ถ้าไม่ซ่อนเอาไว้ก็ไม่มีทางติดกับง่าย ๆ แบบนี้หรอก
อย่างที่ผมทำอยู่ตอนนี้—ซ่อนมันไว้ด้วยเปลวไฟ
“สติกกีบอมบ์... โอ๊ย!”
ผมเติมสติกกีบอมบ์ลงไปอีกเพื่อให้แน่ใจว่าพวกมันหนีไม่ได้
เปลวไฟเริ่มลามมาถึงจุดที่ผมอยู่แล้ว ถ้าไม่รีบหนี อีกเดี๋ยวผมเองก็จะถูกไฟกลืนเหมือนกัน
“บลัดพอยซัน”
เพื่อความแน่นอน ผมร่ายเวทพิษใส่ฮังกรีโอเกอร์ไม่ให้พวกมันรอด ก่อนจะรีบถอยออกมา
เมื่อออกห่างจากเปลวไฟแล้ว...
“แอนตีเฟลม (เวทต้านไฟ)”
ผมร่ายเวทต้านไฟใส่บริเวณโดยรอบ
ปกติเวทนี้ใช้ตอนต่อสู้กับมอนสเตอร์ธาตุไฟ แต่ก็น่าจะใช้หยุดไม่ให้ไฟป่าลามไปไกลกว่านี้ได้เหมือนกัน
ป่าที่ติดไฟง่ายเป็นทรัพยากรสำคัญสำหรับใช้ฆ่ามอนสเตอร์โดยสิ้นเปลือง MP ให้น้อยที่สุด เพราะงั้นผมอยากรักษามันไว้ให้มากที่สุด
“เอาละ ไปหาพวกต่อไปกัน”
หลังตรวจสอบจนแน่ใจว่าเวทต้านไฟได้ผลจริง ผมก็ออกค้นหาเป้าหมายกลุ่มถัดไป
วิธีนี้ช่วยประหยัด MP ได้มาก
ตอนนี้เอาเป็นว่าลดจำนวนพวกมันให้ได้มากที่สุดก่อน
◇
สี่วันต่อมา
ทั่วเมืองเต็มไปด้วยสัมภาระ ดูเหมือนแม้ชาวเมืองจะบ่นกัน แต่ก็ยังเตรียมการอพยพเอาไว้
ระหว่างนั้น ผมก็ออกล่าฮังกรีโอเกอร์อย่างต่อเนื่อง จนพวกมันแทบจะถูกกวาดล้างหมดแล้ว
จนถึงตอนนี้ ผมได้เงินรางวัลมาแล้วมากกว่าสองพันล้านกิล
“คุณฆ่าฮังกรีโอเกอร์ไปเยอะเหลือเชื่อเลยนะครับ... แล้วเอ็มเพอเรอร์โอเกอร์ล่ะ? คิดว่าจะฆ่ามันได้ไหมครับ?”
ขณะที่ผมกำลังจะออกไปล่าอีกครั้ง ผู้จัดการสาขาก็ถามขึ้น
ช่วงนี้เขายุ่งมาก ทั้งจัดการเรื่องอพยพและหาเงินมาจ่ายค่าตอบแทนให้ผมเป็นหลัก แต่ทุกเช้าก็ยังไม่เคยลืมแจ้งสถานการณ์ในเมืองและความเคลื่อนไหวของรัฐบาลให้ผมฟัง
ตอนนี้ยังไม่มีความเคลื่อนไหวสำคัญจากคาร์ดินัลจอร์จิส
พวกนั้นคงไม่ได้คาดคิดว่าผมจะเข้ามาขัดขวาง สำนักงานของเขาอยู่ไกลจากที่นี่ ถ้าไม่ได้รู้เรื่องล่วงหน้า ก็คงตอบสนองได้ไม่เร็ว
“วันนี้ผมจะลองจัดการเอ็มเพอเรอร์โอเกอร์ครับ อาจเกิดไฟป่าครั้งใหญ่หน่อย แบบนั้นไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?”
“ครับ เราอพยพคนออกจากป่าหมดแล้ว ไม่ต้องห่วงทางนี้ จัดเต็มได้เลยครับ”
“เข้าใจแล้วครับ”
หลังจากนั้นผมก็ออกจากเมือง
ในเมจิกสตอเรจของผมมีน้ำมันจำนวนมหาศาลที่ได้รับจากกิลด์อยู่ ตอนฆ่าฮังกรีโอเกอร์ ผมใช้ต้นไม้เป็นเชื้อเพลิงหลักเพื่อประหยัดน้ำมันให้ได้มากที่สุด...
ทั้งหมดก็เพื่อวันนี้
ดีมอนเวนอมทำให้มอนสเตอร์ที่อยู่รอบตัวมันตาย แล้วดูดมานาจากมอนสเตอร์เหล่านั้นมาเสริมพลังให้มอนสเตอร์ที่ยังมีชีวิต
ความสามารถพิเศษนั้นเองทำให้มันมีจุดอ่อน...
แต่แค่เล่นงานจุดอ่อนนั้นยังไม่พอจะฆ่าเอ็มเพอเรอร์โอเกอร์
ถ้าสู้กันตรง ๆ ผมแทบไม่มีข้อได้เปรียบ เพราะงั้นคงต้องใช้วิธีลัดสักหน่อย